Magdalena Różalska: “#nie ma – zanikanie architektury”Magdalena Różalska: “#no longer exists – Fading Architecture”

 

Magdalena Różalska (Akademia Sztuki w Szczecinie)

Tytuł: #nie ma – zanikanie architektury

Technika: druk lentikularny, format 350 cm x 250 cm lub większy

 

Cykl prac #nie ma – zanikanie architektury porusza ważny problem braku właściwej opieki i dbałości o otaczające nas budynki, ale i całą przestrzeń, w której żyjemy. Temat jest wstępem do dyskusji nad estetyką miasta, właściwą ochroną obiektów zabytkowych i tych miejsc, które budują lokalną tożsamość. Wraz ze zniknięciem danego elementu w przestrzeni miejskiej zanika lokalny charakter, zostaje zerwana więź emocjonalna, tworzona przez skojarzenie budynku, placu z emocjami, które towarzyszyły ludziom w tym miejscu na przestrzeni lat. Wybrana przeze mnie technika prezentowania prac – druk lentikularny – w bardzo wyraźny, dosadny i szybki sposób przedstawia założenia projektu. Wszystkie prezentowane obiekty znajdowały się lub jeszcze znajdują w Szczecinie. Pierwszy widok przedstawia dany obiekt w latach świetności, a zatem już w przeszłości. Drugi odzwierciedla stan obecny. Zazwyczaj jest to dewastacja, zapomnienie lub całkowity brak pomysłu na obecne zagospodarowanie.

Jeden z prezentowanych budynków to nieużytkowany obecnie hotel Piast, projekt z 1892 roku. Pierwszy widok to przedstawienie całej kamienicy w roku 1913. Pierwotnie był to budynek usługowo-mieszkalny, zaś w latach 60. XX wieku pełnił funkcje hotelu. Podobno od lat 2015–2016 planuje się jego przebudowę. Obecnie budynek jest w stanie ruiny i grozi zawaleniem. Warto przy tym zaznaczyć, że w 2018 roku kamienica została wpisana do rejestru zabytków – objęta nadzorem konserwatorskim, właśnie ze względu na wartość estetyczną i historyczną, bogato zdobione elewacje frontowe, detale czy stolarkę. Obecnie jeden z bardziej rozpoznawalnych zabytkowych obiektów Szczecina wyróżnia się jeszcze bardziej, niestety negatywnie – na tle tracącej swój dawny blask fasady roztacza się energetyczna zieleń siatki zabezpieczającej budynek.

Kolejny prezentowany obiekt z listy rejestrów zabytków to kino Kosmos. Modernistyczny budynek pochodzi z roku 1959. Jego architektem był Andrzej Korzeniowski. Twórcami mozaiki na fasadzie byli plastyk Emanuel Messer i rzeźbiarz Sławomir Lewiński. Nad pokaźną mozaiką znajdował się neonowy napis KOSMOS. W projekcie uwzględniłam pierwszą wersje liternictwa, która dodatkowo jest jedynym kolorystycznym elementem. W 1993 roku Stowarzyszenie Architektów Polskich ogłosiło konkurs na rozwiązanie kwartału kina Kosmos. Żadne z proponowanych rozwiązań nie zostało zrealizowane. W 2000 roku przed kinem znajdowały się pawilony i ogródki piwne. Po 2013 roku przed gmachem Kosmosu wyrósł biurowiec. Nowoczesny budynek całkowicie zasłonił zabytek.

Ostatni obiekt to fontanna Ściana płaczu, projekt z lat 70. Jego autorem był architekt Zbigniew Abrahamowicz, a twórcą mozaiki plastyk Piotr Wieczorek. Fontanna istniała do 2001 roku. Ze względu na zły stan techniczny została zlikwidowana. Opinie dotyczące estetyki tego obiektu są różne, w większości jednak każdy się zgadzał, że był na tyle charakterystyczny i nadawał specyfiki temu miejscu, iż powinien po modernizacji pozostać w tej przestrzeni. To tutaj chętnie spotykali się mieszkańcy Szczecina. Obecnie plac, na którym stała fontanna jest pusty. W jednej wersji projektu uwzględniłam ciekawy motyw mozaiki, czyli różne odcienie niebieskiego symbolizujące również spływającą niegdyś kaskadowo wodę, w drugiej – pustkę i sugestywne kolory jednego z bardziej popularnych sklepów sieci spożywczych.

 

 

 

 

 

POWRÓT DO STRONY GŁÓWNEJ

 

 

Magdalena Różalska (Akademia Sztuki w Szczecinie)

Title: #no longer exists – Fading Architecture

Technique: lenticular printing, format 35 cm x 25 cm or more

 

The series of works #no longer exists – the disappearance of architecture raises the important problem of the lack of proper care and attention to the buildings around us, but also to the whole space we live in. The topic is an introduction to the discussion on the aesthetics of the city, proper protection of historic buildings and those places that build local identity. With the disappearance of a given element in urban space, the local character disappears, the emotional bond created by the association of a building, a square, with the emotions that have accompanied people in this place over the years is broken.

The technique I chose for presenting the works – lenticular printing – presents the assumptions of the project in a very clear, explicit and quick way. All presented objects were or still are in Szczecin. The first view shows a given object in its glory years, and thus already in the past. The second reflects the current state. Usually it is devastation, oblivion or complete lack of idea for the present development.

One of the presented buildings is the currently unused Piast Hotel, a project from 1892.  The first view is a representation of the entire tenement house in 1913. Originally, it was a service and residential building, and in the 1960s it served as a hotel. Supposedly, from 2015–2016 it is planned to be rebuilt. Currently, the building is in ruins and threatens to collapse. It is worth noting that in 2018 the tenement house was entered in the register of monuments – under the supervision of the conservator, precisely because of its aesthetic and historical value, richly decorated front elevations, details and woodwork. At present, one of the most recognizable historic buildings in Szczecin stands out even more, unfortunately, negatively – against the background of the façade losing its former glamour, there is an energetic greenery of the building’s safety net.  

Another presented object from the list of monuments registers is the Kosmos cinema. The modernist building dates back to 1959 and its architect was Andrzej Korzeniowski. The mosaic on the facade was created by the artist Emanuel Messer and the sculptor Sławomir Lewiński. Above the large mosaic there was a neon sign KOSMOS. In the project I included the first version of the lettering, which is additionally the only colour element. In 1993 the Association of Polish Architects announced a competition for the solution of the Kosmos cinema quarter. None of the proposed solutions was realized. In 2000, there were pavilions and beer gardens in front of the cinema. After 2013 an office building was built in front of the Kosmos building. The modern building completely covered the monument.

The last building is a fountain of the Wailing Wall, a project from the 70s. It was designed by Zbigniew Abrahamowicz, an architect, and Piotr Wieczorek, a mosaic artist. The fountain existed until 2001. Due to its poor technical condition it was liquidated. Opinions about the aesthetics of this object are different, but in most cases everyone agreed that it was so characteristic and specific for this place that it should remain in this space after modernization. This is where the inhabitants of Szczecin eagerly met. Currently, the square where the fountain stood is empty. In one version of the project I took into account an interesting mosaic motif, i.e. different shades of blue, also symbolizing water once flowing down in a cascade. In the second, the emptiness and suggestive colours of one of the most popular grocery stores. 

 

 

 

 

 

 

RETURN TO MAIN PAGE

 

Share
wróć