Urszula Kluz-Knopek – WiosennieUrszula Kluz-Knopek “Vernal” / “Wiosennie”

otwarcie wystawy 20.11.2015 (piątek), godz. 18
wystawa czynna do 3.01.2016

Gdy patrzę na fotografie i filmy Urszuli Kluz-Knopek, prezentowane w toruńskiej Wozowni w ramach wystawy zatytułowanej „Wiosennie”, mam nieodparte wrażenie, że – niczym Alicja w Krainie Czarów – przeszłam na drugą stronę lustra. Nagle znajduję się bowiem w świecie, w którym zacierają się klarowne podziały na podmioty i przedmioty oraz na naturę i kulturę. Zdaniem Donny Haraway, oddzielanie natury od kultury jest aktem odziedziczonej przemocy i – aby położyć temu kres – „należy wreszcie oswoić się z tym, że nie ma ‘powrotu do natury’”. Powiedziałabym, że fotografie Kluz-Knopek właśnie ten aspekt uzmysławiają: nie da się wrócić do natury, bo splot natury i kultury jest nierozerwalny. Haraway, by określić taki właśnie stan rzeczy, proponuje własny termin: naturakultura, który według niej powstaje w wyniku „implozji dyskursywnych obszarów natury i kultury”. Kluz-Knopek, posługując się inscenizowaną fotografią, tę implozję jakże zmysłowo wizualizuje, wprowadzając odbiorców w nieco oniryczny, jakby lekko senny świat naturykultury, w którym każdy gest nabiera znamion jakiegoś tajemniczego rytuału.
Badaczka mechanizmów pamięci i upamiętniania, Aleida Assmann, celnie zauważa, że nie można przypominać sobie czegoś, co jest ciągle obecne, można to jedynie wcielać. Kluz-Knopek fotograficznie wciela to, co nieustannie wokół niej obecne. Parafrazując Witkacego, powiedziałabym, że prace z serii „Wiosennie” powstały z samych bebechów artystki i z tkanki jej życia, lecz w finalnym efekcie są od owej bebechowatości wolne, ponieważ – dzięki inscenizowanej formie, onirycznej poetyce i hybrydalnej sferze naturykultury – przesuwają się na poziom intersubiektywny. [Marta Smolińska Naturakultura i wiosenne rytuały – fragment tekstu z katalogu wystawy]

Urszula Kluz-Knopek – ur. w 1985 roku w Ustroniu. Artystka intermedialna wykorzystująca w swoich działaniach instalację, wideo oraz fotografię.  Doktorantka na UAP w Poznaniu. Absolwentka Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu oraz inżynier informatyki. Od kilku lat właścicielka graficznego Studia Bakłażan. Pracuje również jako mentor w projekcie Link do Przyszłości dla Fundacji Rozwoju Społeczeństwa Informacyjnego finansowanego ze środków Microsoftu. Redaktor naczelna magazynu artystyczno-naukowego Woof Woof Arf Arf.

 

opening 20.11.2015

open till 3.01.2016

 

Looking at Urszula Kluz-Knopek’s photographs and videos, presented at Wozownia in Toruń as part of the “Vernal” exhibition, I have this compelling feeling that – alike Alice in Wonderland – I’ve made it to the other side of the mirror. All of a sudden, I find myself in a world where the clear-cut subject/object or nature/culture distinctions blend. According to Donna Haraway, separating nature and culture is an act of inherited violence and, if one wishes to discontinue it, “it is necessary to finally accept that there is no ‘return to nature’”. I’d say that the shots of Kluz-Knopek illustrate this very aspect: there is no returning to nature because the convolution of nature and culture cannot be undone. To describe this state of affairs, Haraway proposes her own term: natureculture, which emerges as a result of “implosions of the discursive realms of nature and culture”. Through staged photography, Kluz-Knopek visualizes this implosion quite sensually, welcoming recipients to a slightly dream-like, a bit drowsy world of natureculture, where each gesture acquires characteristics of some mysterious ritual.  

A researcher of memory and commemoration, Aleida Assmann, quite correctly observes that one cannot recall something that is constantly present, for this, one can only incorporate. Kluz-Knopek photographically embodies that which is ever present around her. If I were to paraphrase Witkacy, I would say that the pieces from “Sleepy Spring Ceremonies” came from the very guts of the artist and from the tissue of her life, yet in the final outcome, they are free of this intestinal quality, because – through their staged form, oneiric poetics and the hybrid sphere of natureculture – they move onto the plane of intersubjectivity. [Marta Smolińska Natureculture and the Sleepy Spring Ceremonies – a piece of text from the exhibition catalog]

 

Urszula Kluz-Knopek – born in 1985 in Ustroń, intermedia artist acting in domain of installation art, video and photography, a graduate of the University of Arts in Poznan and software engineer, PhD student at UAP in Poznan, editor in chief of the art magazine Woof Woof Arf Arf. For several years she runs a graphic studio Eggplant. She also works as a mentor in the project “Link to the Future” for the  Foundation of Information Society Development, funded by Microsoft.

Share
wróć